#3 Visonboards, verschil van inzicht en gekibbel

foto door Q.fotografie tijdens brandingshoot Rune Designs

Na het gesprek met de zus van Rune besloten we: we gaan een visionboard maken. Of nou ja, dat idee had ik eigenlijk al eerder geopperd. Ieder z’n eigen board en daarna leggen we ze naast elkaar. Gewoon om te kijken: zitten we op één lijn of niet?

In eerste instantie was Rune niet meteen enthousiast. “Ja… weet ik niet…” Hij heeft daar wat minder gevoel bij dan ik. Maar juist daarom leek het me goed om het wél te doen. Om wat meer gevoel bij het idee te krijgen. En om het gesprek over de vorm van de B&B concreter te maken.

Ik heb vooraf even uitgezocht hoe we het konden aanpakken. We besloten allebei op Pinterest een board te maken met vaste pijlers. Anders wordt het één grote bak met dezelfde pins. Dus: gevoel en beleving, kleurenpalet, materialen, indeling per ruimte en natuurlijk de tuin; heel belangrijk. Gewoon echt visueel maken hoe wij die B&B voor ons zien.

Een zondagavond met plannen

We dachten: we maken er een momentje van. Het was zondagavond. Wijntje, plankje met kaas en wat lekkers erbij. Kikkererwten en spruitjes in de oven (recept vind je hier; echt lekker). Beetje gezond snacken terwijl we grootse plannen maken; voelt toch beter.

Om zeven uur zaten we op de bank; visionboard-tijd. Rune was redelijk snel klaar, ik had wat meer tijd om de juiste plaatjes te vinden.

Side note: we hadden natuurlijk al jaren Pinterest-borden vol ideeën. (Lees: vooral Rune.) Dus helemaal blanco begonnen we niet. We wisten ook wel dat onze smaak grotendeels overeenkomt. Maar toch… je weet het nooit.

‘Ik ga mijn spreekbeurt houden over…’

Uiteindelijk waren we allebei klaar. Volgens mij had hij 42 pins en ik 44. We gingen er echt voor zitten, alsof we een spreekbeurt gingen geven; met onze boards op het tv scherm haha. Hij eerst, daarna ik.

Rune is heel praktisch. Hij start bij de buitenkant van de schuur en bekijkt het geheel echt vanuit helicopterview. Hoe moet het eruitzien? Wat klopt bouwkundig? Dat soort dingen.

Ik zit veel meer op de beleving en ga al (te?) snel de diepte in. Wat moeten mensen voelen als ze binnenkomen?

Maar wat hij vertelde, kwam dicht bij hoe ik het ook zie. Een tuin die echt doorloopt vanuit de woning. Een belevingstuin met verschillende plekjes. Terwijl hij dat uitlegde, zat ik alleen maar te knikken. “Ja… ooh ja! Inderdaad. Hmmm ja. Had ik ook. Ja.”

Licht, ruimte en karakter

Daarna was ik aan de beurt. Ik begon met beelden die gaan over beleving. Wat wil ik dat gasten voelen als ze bij ons verblijven? Rust? Licht? Ruimte? Daarna pas het kleurenpalet, de materialen en de indeling.

We vinden allebei lichtinval superbelangrijk. In grote lijnen willen we de schuur zo veel mogelijk behouden in z’n huidige vorm. Dat karakter. Die muren. De houten balken. Dat moet blijven. Natuurlijke kleuren, open ruimtes, veel licht. Luxe, maar in eenvoud. Geen poespas.

Bij binnenkomst moet je eigenlijk meteen door de hele schuur heen kunnen kijken. Zicht op de tuin. Dus veel ramen, veel glas.

De tuin moet echt een verlengde zijn van het huis. Een plek met verschillende hoekjes. Misschien een buitenbioscoop. Een wellnesshoek met een sauna boomhut (ja, kan niet anders dan dat dit idee van Rune komt 😉 hou er van!). Een container met een gym. Een vuurkorfplek. We zijn het erover eens dat we een plek willen creëren waar je een heel fijn verblijf kunt hebben zonder de locatie te hoeven verlaten. Gewoon: een plek waar je wilt zijn.

Ook het idee van een balkon boven, bij de slaapkamer, waar je ’s ochtends over de tuin uitkijkt; daar waren we het helemaal over eens. Qua stijl zitten we echt op één lijn. Dat had ik ook wel verwacht.

Eén groot geheel of twee units?

Waar we nog niet uit zijn? Eén groot geheel of twee aparte units.

De schuur is groot genoeg om er eventueel twee appartementen van te maken, met een bovenverdieping. Rune is ervan overtuigd dat je ook met twee units die luxe en beleving kunt bieden. Ik twijfel.

Ik zie vooral één grote open ruimte voor me. Minimalistisch. Veel bewegingsvrijheid. Maar eerlijk: ik vind het ook lastig. Ik heb niet het ruimtelijk inzicht om precies te voelen hoeveel loopruimte je overhoudt en hoe groot iets echt wordt. In mijn hoofd werkt het maar zodra ik het op papier moet indelen… dan loop ik vast. In dit geval kom ik niet verder dan een slaapkamer met een gecombineerde badkamer.

Hij denkt bijvoorbeeld aan een ingang aan de voorkant. Ik zie juist een zij-ingang voor me. Dat soort verschillen hebben we dus nog.

Op een gegeven moment zaten we elkaar bijna te overtuigen alsof het een debat was. “Ja, maar…” “Nee, maar…” Tot aan kibbelen toe, haha. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie: we moeten het gewoon uittekenen.

Minder praten, meer zien

Dus dat gaan we doen… of ja Rune gaat dat doen, met mij als opzichter ernaast 😉 Beide varianten. Zijn indeling en die van mij.

We gaan ontdekken waar het naartoe beweegt.

Wat denk jij waar we voor kiezen? Laat vooral een reactie achter onder dit blog; vind ik leuk!